Rdza maliny
Rdza maliny to choroba liści wywoływana przez grzyb rdzawnikowy, która w latach sprzyjających infekcjom szybko prowadzi do przedwczesnej defoliacji, osłabienia krzewów i spadku plonowania w kolejnym sezonie.
Rdza maliny to choroba liści wywoływana przez grzyb rdzawnikowy, która w latach sprzyjających infekcjom szybko prowadzi do przedwczesnej defoliacji, osłabienia krzewów i spadku plonowania w kolejnym sezonie.
Opis
Rdza maliny występuje przede wszystkim na malinie właściwej, a w praktyce bywa też związana z obecnością dziko rosnących żywicieli z rodzaju Rubus w otoczeniu plantacji. Choroba ma największe znaczenie w uprawach, gdy presja infekcyjna utrzymuje się długo. Liście porażone wcześniej szybciej się starzeją i opadają, roślina gorzej odżywia pąki na kolejny sezon, co przekłada się na słabszy wzrost, większą wrażliwość na stresy i niższe plonowanie
Systematyka
Rdza maliny
Phragmidium rubi-idaei (DC.) P. Karst.
Raspberry yellow rust
Pucciniales
Phragmidiaceae
Phragmidium rubi-idaei
Sprawca
Phragmidium rubi-idaei jest grzybem rdzawnikowym, który w sezonie wytwarza kolejne stadia zarodnikowania na liściach.
Głównym źródłem infekcji w następnym roku są właśnie zimujące teliospory, a w trakcie sezonu presję budują kolejne cykle urediniospor. Z praktycznego punktu widzenia oznacza to, że nawet niewielkie pierwsze ogniska mogą w sprzyjających warunkach wywołać epidemię, jeśli nie ograniczy się infekcji wtórnych.
Warunki rozwoju
Rozwojowi rdzy sprzyja:
Zarodniki najłatwiej zakażają młode, aktywnie rosnące liście. Ryzyko rośnie na plantacjach zachwaszczonych, zagęszczonych, z długo utrzymującą się rosą, a także tam, gdzie w pobliżu rosną dzikie jeżyny będące rezerwuarem dla patogenów rdzy.
Objawy chorobowe
Na górnej stronie liści wiosną i wczesnym latem pojawiają się drobne, żółtopomarańczowe plamki.
Na dolnej stronie w tym samym miejscu rozwijają się pomarańczowordzawe skupienia zarodników (uredinia), później w sezonie mogą pojawiać się ciemniejsze skupienia (telia).
Przy silnym porażeniu liście żółkną, szybciej zamierają i przedwcześnie opadają, co osłabia rośliny i pogarsza ich przygotowanie do zimy oraz plonowanie w następnym roku.
Jak zapobiegać?
Kluczowe jest ograniczenie wilgotności w łanie i usunięcie źródeł inokulum. Ważne jest utrzymywanie właściwego zagęszczenia pędów, systematyczne odchwaszczanie oraz wycinanie i wynoszenie nadmiaru młodych pędów.
Zabiegi wykonuje się interwencyjnie i zapobiegawczo w okresie wysokiego ryzyka. Pierwszy zabieg w praktyce wiąże się z początkiem intensywnego wzrostu, albo z chwilą pojawienia się pierwszych objawów. Ochronę kontynuuje się w okresie narastania presji choroby, w razie potrzeby aż do końca fazy dojrzewania owoców, zgodnie z zasadami integrowanej ochrony i etykietą środka.
Przykład substancji czynnej z aktualnej rejestracji w Polsce: środki oparte na difenokonazolu, z zastosowaniem w malinie przeciwko chorobom liści, w tym rdzy. W programie chemicznym kluczowe są rotacja grup FRAC, unikanie powtarzania tej samej substancji, dobre pokrycie dolnej strony liści oraz dostosowanie terminów zabiegów do aktualnej pogody.