Parch zwykły buraka jest chorobą bakteryjną, która może prowadzić do znacznych strat w plonach oraz obniżenia jakości przechowywanych warzyw. Choroba ta atakuje nie tylko buraki, ale również inne rośliny okopowe i korzeniowe, takie jak marchew, ziemniaki, brukiew czy rzodkiew.

Sprawcą choroby jest bakteria Streptomyces scabiei, należąca do promieniowców. Zimuje w glebie oraz na resztkach roślinnych. Bakteria ta może być również przenoszona z obornikiem pochodzącym od zwierząt karmionych zakażonymi roślinami. Infekcja następuje przez przetchlinki, uszkodzoną, a także nieuszkodzoną tkankę skórki korzeni. Bakteria ta jest szeroko rozpowszechniona w glebach na całym świecie i może przetrwać w nich przez długi czas, nawet w niekorzystnych warunkach.

Bakteria najlepiej rozwija się w temperaturze 25-28°C. Preferuje gleby lekkie, suche i alkaliczne, szczególnie te świeżo wapnowane.

Pierwsze objawy choroby pojawiają się na korzeniach w postaci drobnych, brunatnych plam, które z czasem przekształcają się w korkowate, szorstkie zmiany. W miarę postępu choroby zmiany te mogą się powiększać i zlewać, obejmując znaczne obszary powierzchni korzenia. W przypadku silnego porażenia korzenie mogą być zdeformowane, co obniża ich wartość handlową i przechowalniczą.