Parch brzoskwini jest groźną chorobą grzybową, która atakuje przede wszystkim owoce, ale może porażać także pędy i liście brzoskwini a także moreli. Występuje powszechnie w sadach na całym świecie, szczególnie w rejonach o ciepłym i wilgotnym klimacie. Choroba obniża jakość owoców, powodując ich spękania i podatność na wtórne zakażenia innymi patogenami. W wyniku porażenia owoce tracą wartość handlową i konsumpcyjną, co prowadzi do istotnych strat ekonomicznych w sadownictwie.

Sprawcą jest grzyb Venturia carpophila, należący do grzybów workowych. Patogen rozwija się na powierzchni organów roślinnych i wytwarza zarodniki konidialne, które stanowią główne stadium infekcyjne.

Biologia
Grzyb zimuje w porażonych pędach, gdzie przetrwa w formie grzybni. Wiosną, w warunkach sprzyjających, na porażonych tkankach rozwijają się zarodniki konidialne, które stanowią źródło infekcji pierwotnej. Zarodniki te są przenoszone głównie przez krople deszczu, wiatr oraz mgłę.

Źródła infekcji
Głównym źródłem infekcji są porażone pędy drzew, na których grzybnia przetrwała zimę. Z nich uwalniają się zarodniki, które infekują młode organy – szczególnie zawiązki owocowe.

Rozprzestrzenianie patogenu
Patogen rozprzestrzenia się przede wszystkim poprzez zarodniki konidialne, które unoszone przez wodę i wiatr przenoszą się na sąsiednie owoce i pędy. Do infekcji dochodzi najczęściej podczas deszczowej pogody i wysokiej wilgotności powietrza.

Optymalna temperatura: 20-30°C.
Wilgotność powietrza: choroba rozwija się intensywnie podczas deszczu i mgły, gdy liście, pędy i owoce są długo zwilżone.
Termin występowania: pierwsze infekcje następują krótko po kwitnieniu, w okresach ciepłej i wilgotnej pogody. Rozwój choroby jest szybki, a przy dużym nasileniu objawy mogą obejmować znaczną część plonu.

Owoce
Na młodych zawiązkach pojawiają się małe, oliwkowe plamy, które stopniowo ciemnieją. Plamy mają zwykle średnicę od 1 do 6 mm i występują najczęściej w pobliżu szypułki. Przy silnym porażeniu plamy zlewają się w większe, nieregularne skupiska. Z czasem w ich miejscu skórka owoców pęka, co ułatwia wnikanie patogenów wtórnych powodujących gnicie owoców.
Pędy
Pojawiają się na nich początkowo jasnobrązowe plamy, które ciemnieją i przybierają wygląd strupów.
Liście
Porażenie liści występuje rzadko, ale w sprzyjających warunkach mogą pojawiać się drobne nekrotyczne plamki.

Porażone owoce tracą wartość handlową i konsumpcyjną. Skórka owoców staje się podatna na wtórne zakażenia, co prowadzi do ich gnicia. W efekcie choroba znacząco obniża jakość plonu i może powodować duże straty ekonomiczne w sadach towarowych.

• Metody agrotechniczne
  Usuwanie porażonych pędów z sadu w celu ograniczenia źródeł infekcji.
  Odpowiednie prześwietlanie koron drzew, które poprawia przewiewność i ogranicza wilgotność wewnątrz korony, a tym samym zmniejsza ryzyko infekcji.
  Uprawa odmian mniej podatnych na parcha brzoskwini.
• Metody chemiczne
  W sadach, w których choroba występuje, opryskiwanie należy rozpocząć bezpośrednio po kwitnieniu.
  Przy przewlekłych opadach deszczu wykonuje się 2-3 zabiegi ochronne w odstępach co 10-14 dni, stosując fungicydy zalecane do ochrony brzoskwini.