Mączniak prawdziwy baldaszkowatych to choroba grzybowa, która atakuje rośliny z rodziny selerowatych, w tym marchew. Choroba objawia się białym, mączystym nalotem na liściach i ogonkach liściowych, prowadząc do osłabienia rośliny i zmniejszenia plonu korzeni. Występuje na całym świecie, szczególnie w regionach o ciepłym i suchym klimacie. Największe zagrożenie stanowi dla plantacji nasiennych, gdzie obniża wartość siewną nasion.

Choroba wywoływana jest przez grzyb Erysiphe heraclei. Patogen zimuje w postaci otoczni na resztkach roślin z rodziny selerowatych. Wiosną infekuje chwasty, a następnie jego zarodniki konidialne przenoszone są z wiatrem na uprawy marchwi. Choroba może także rozprzestrzeniać się przez zakażone nasiona. W warunkach wysokiej wilgotności i niskich temperatur może dojść do wtórnych infekcji przez inne grzyby i bakterie patogeniczne.

Mączniak prawdziwy baldaszkowatych rozwija się w ciepłej i suchej pogodzie. Optymalne warunki dla infekcji to wysoka temperatura w ciągu dnia i krótkie okresy zwilżenia liści, np. przez nocne mgły. Patogen rozprzestrzenia się szybko w warunkach wilgotnych nocy i suchych dni, a jego zarodniki mogą przemieszczać się na duże odległości wraz z prądami powietrza.

Pierwsze objawy choroby pojawiają się na najmłodszych liściach i ogonkach liściowych w postaci małych, białych plam przypominających mąkę. Plamy szybko się rozrastają, pokrywając całą powierzchnię liścia. Porażone liście żółkną, więdną i stopniowo zamierają. Choroba może prowadzić do zahamowania wzrostu roślin i spadku plonu korzeni. W uprawach nasiennych infekcja prowadzi do obniżenia wartości siewnej nasion. Największe nasilenie choroby występuje w końcowej fazie wzrostu marchwi.