Fuzaryjna zgnilizna cebuli to jedna z najgroźniejszych chorób glebowych cebuli, czosnku i pora, powodowana przez grzyba Fusarium oxysporum f. sp. cepae. Patogen ten prowadzi do zamierania siewek we wczesnych stadiach rozwojowych oraz gnicia dojrzałych cebul w okresie przechowywania. Szczególnie duże zagrożenie stanowi w warunkach monokultury oraz na polach o podwyższonej wilgotności. Choroba często bywa mylona z innymi czynnikami stresowymi, takimi jak uszkodzenia przez nicienie czy larwy śmietki cebulanki.

Patogen jest grzybem glebowym, który może przez wiele lat przetrwać w glebie w postaci form przetrwalnikowych (chlamydospor). Najczęściej zimuje w resztkach porażonych roślin lub na cebulach przechowywanych w magazynach. Infekcja może nastąpić już w początkowych fazach rozwoju cebuli  poprzez zainfekowane nasiona, dymkę lub cebulę wysadkową. Grzyb rozprzestrzenia się:

• z wodą deszczową i irygacyjną,
• z zainfekowaną glebą przenoszoną na narzędziach rolniczych i maszynach,
• z porażonym materiałem nasiennym,
• za pośrednictwem wiatru i owadów, które przenoszą jego zarodniki (mikrokonidia).

Choroba często rozwija się wtórnie po wcześniejszym osłabieniu roślin przez inne patogeny lub czynniki stresowe.

Fuzaryjna zgnilizna cebuli rozwija się w szerokim zakresie temperatur od 13°C do 30°C, przy optymalnych warunkach 22-23°C. Wilgotność powietrza powyżej 90% oraz podmokłe stanowiska sprzyjają jej szybkiemu rozwojowi. Największe ryzyko infekcji występuje w okresie wschodów i wczesnego wzrostu roślin, a także w czasie zbiorów i przechowywania cebuli, zwłaszcza gdy wilgotność w magazynie jest zbyt wysoka. Monokultura cebuli i brak zmianowania znacząco zwiększają ryzyko porażenia, ponieważ prowadzą do nagromadzenia się patogenu w glebie.

Pierwsze objawy mogą pojawić się już na wczesnych etapach wzrostu roślin. Szczypior żółknie, a następnie zamiera, co często mylone jest z uszkodzeniami mechanicznymi, suszą lub żerowaniem szkodników. W późniejszych stadiach choroby następuje zahamowanie wzrostu i więdnięcie roślin.
Choroba ujawnia się często dopiero w okresie przechowywania, prowadząc do gnicia cebul od piętki. Charakterystycznym objawem jest różowienie korzeni, co jest efektem wtórnej infekcji powodowanej przez grzyba Fusarium. Zainfekowane cebule stają się miękkie, brunatnieją i gniją, co znacznie obniża ich wartość handlową oraz zdolność do przechowywania.