Owocówka śliwkóweczka

Owocówka śliwkóweczka jest kluczowym szkodnikiem śliw, którego gąsienice rozwijające się wewnątrz owoców powodują poważne straty plonu i jakości owoców w sadach.

Zdjęcia: Owocówka śliwkóweczka

Galeria

Opis podstawowy: Owocówka śliwkóweczka

Opis

Owocówka śliwkóweczka jest jednym z najgroźniejszych szkodników śliw w Europie Środkowej, w tym w Polsce. Gatunek ten ma duże znaczenie gospodarcze, ponieważ jego larwy rozwijają się wewnątrz owoców, prowadząc do znacznych strat ilościowych i jakościowych plonu. Występuje powszechnie w większości krajów Europy, w Azji Zachodniej oraz lokalnie w Afryce Północnej. Największe zagrożenie stwarza w sadach niechronionych lub prowadzonych w sposób ekstensywny.

Systematyka: Owocówka śliwkóweczka

Systematyka

Pełna nazwa polska

Owocówka śliwkóweczka

Pełna nazwa łacińska

Grapholita funebrana (syn. Laspeyresia funebrana, Cydia funebrana)

Pełna nazwa angielska

Plum fruit moth, Plum moth

Rząd

Motyle (Lepidoptera)

Rodzina

Zwójkowate (Tortricidae)

Gatunek

Okresy występowania: Owocówka śliwkóweczka

Kiedy występuje?

Owocówka śliwkóweczka jest gatunkiem dwupokoleniowym, a jej rozwój jest silnie uzależniony od warunków termicznych.

  • zimują gąsienice w oprzędach w spękaniach kory, w glebie oraz pod opadłymi liśćmi
  • przepoczwarczenie następuje wiosną
  • lot motyli pierwszego pokolenia rozpoczyna się w pierwszej połowie maja i trwa do połowy lipca
  • składanie jaj następuje po 2-3 dniach od wylotu motyli, przy temperaturze powyżej 12°C
  • lot motyli drugiego pokolenia przypada zazwyczaj na drugą dekadę lipca i trwa do końca września

Rośliny żywicielskie: Owocówka śliwkóweczka

Warunki rozwoju

Podstawową rośliną żywicielską owocówki śliwkóweczki jest śliwa.

  • śliwa domowa i inne gatunki śliw, morela, brzoskwinia, tarnina, rzadziej wiśnia i czereśnia

Morfologia: Owocówka śliwkóweczka

Morfologia

Motyle – niewielkie, o rozpiętości skrzydeł 12-14 mm. Przednie skrzydła mają barwę szarobrunatną z marmurkowatym wzorem, natomiast tylne skrzydła są jaśniejsze i jednolite.
Jaja – owalne, lekko spłaszczone i mają średnicę około 0,7 mm. Bezpośrednio po złożeniu są przezroczyste i lekko błyszczące, następnie matowieją i przybierają barwę woskowobiałą. W końcowej fazie rozwoju widoczny jest charakterystyczny czerwony krążek, a na 1-2 dni przed wylęgiem przez osłonkę jaja prześwituje czarna główka gąsienicy, co określane jest jako stadium czarnej główki.
Gąsienice – po wylęgu są białe z wyraźnie zaznaczoną czarną głową, a w kolejnych stadiach rozwojowych stają się różowe lub różowoczerwone, z ciemnobrązową lub czarną głową. Dorastają do długości 10-12 mm.
Poczwarki – jasnobrązowe, mają długość 5-6 mm i znajdują się w oprzędach.

Biologia: Owocówka śliwkóweczka

Biologia

Samice składają jednorazowo do około 150 jaj, głównie na zawiązkach i młodych owocach. Rozwój jaj trwa od 8 do 10 dni w sprzyjających warunkach termicznych. Gąsienice krótko po wylęgu wgryzają się do wnętrza owocu i żerują w miąższu przez około 3 tygodnie. Po zakończeniu żerowania opuszczają owoce, sporządzają oprzędy i przepoczwarzają się lub zapadają w diapauzę. Drugie pokolenie jest zazwyczaj liczniejsze i bardziej płodne niż pierwsze.

Szkodliwość: Owocówka śliwkóweczka

Szkodliwość

Gąsienice drążą korytarze wewnątrz owoców, zanieczyszczając je ciemnymi odchodami. Uszkodzone owoce przestają rosnąć, przedwcześnie przebarwiają się na fioletowo i masowo opadają. Charakterystycznym objawem jest tzw. robaczywienie owoców. W sadach niechronionych straty w plonie mogą sięgać kilkunastu, a nawet kilkudziesięciu procent.

Zapobieganie i zwalczanie szkodnika: Owocówka śliwkóweczka

Profilaktyka i zwalczanie

Metody agrotechniczne
Profilaktyka polega na systematycznym usuwaniu i niszczeniu opadłych, porażonych owoców oraz na oczyszczaniu pni drzew z luźnej, odstającej kory, w której mogą zimować gąsienice. Istotne znaczenie ma także utrzymywanie porządku w sadzie i ograniczanie miejsc sprzyjających zimowaniu szkodnika.
Metody biologiczne
W ochronie biologicznej wykorzystuje się naturalnych wrogów owocówki śliwkóweczki, głównie parazytoidy jaj i gąsienic oraz preparaty biologiczne oparte na bakteriach, takich jak Bacillus thuringiensis, stosowane w okresie wylęgu gąsienic.
Metody niechemiczne
Do metod niechemicznych zalicza się masowe odławianie samców przy użyciu pułapek feromonowych oraz dezorientację feromonową, polegającą na umieszczeniu w sadzie feromonu samicy, co utrudnia samcom odnalezienie partnerek i ogranicza zapłodnienie.
Metody chemiczne
Zabiegi chemiczne powinny być wykonywane wyłącznie w oparciu o monitoring i progi zagrożenia. Najwyższą skuteczność uzyskuje się, wykonując oprysk w okresie masowego wylęgu gąsienic, szczególnie w stadium czarnej główki jaja.

Monitoring obecności owocówki śliwkóweczki
Monitoring prowadzi się przy użyciu feromonowych pułapek lepowych, które kontroluje się co 2-3 dni. Na podstawie liczby odłowionych motyli oblicza się sumę temperatur efektywnych, STE, co pozwala prognozować terminy składania jaj i wylęgu gąsienic.

Próg zagrożenia stanowi stwierdzenie 1-2 świeżych jaj lub wgryzów w próbie 100 owoców albo odłów kilkunastu motyli w jednej pułapce w ciągu kilku dni.

O nalotach i pojawiającym się zagrożeniu ze strony szkodnika informuje także system FARM SMART. System ten bazuje na automatycznych feromonowych fotopułapkach, umożliwiających codzienne monitorowanie liczby odłowionych szkodników. W przypadku pojawienia się zagrożenia system przesyła komunikaty do producenta, co pozwala na wyznaczenie optymalnego terminu zwalczania. Dodatkowo model fenologiczny rozwoju szkodnika wskazuje optymalny termin zwalczania owocówki w stadium czarnej główki. Monitoring prowadzony jest w wybranych regionach kraju.

0

Subtotal