Chwościk buraka jest jedną z najgroźniejszych chorób buraka ćwikłowego, pastewnego i cukrowego, a także innych roślin z rodziny komosowatych, takich jak szpinak czy boćwina. Powoduje znaczną utratę plonu, a w skrajnych przypadkach może doprowadzić do całkowitego zniszczenia plantacji. Choroba atakuje liście roślin, co prowadzi do ich przedwczesnego zamierania i obniżenia zdolności asymilacyjnych buraka.

Patogenem wywołującym chwościka buraka jest grzyb Cercospora beticola. Jest to grzyb niedoskonały (Deuteromycota), który rozmnaża się za pomocą konidiów. Zimuje na resztkach roślinnych pozostawionych na polu oraz na chwastach będących żywicielami pośrednimi. Wiosną, w sprzyjających warunkach, grzyb produkuje zarodniki konidialne, które są rozprzestrzeniane przez wiatr, deszcz oraz owady, prowadząc do nowych infekcji. Badania wykazały również, że nasiona mogą być źródłem infekcji, co podkreśla znaczenie stosowania zdrowego materiału siewnego. Grzyb ten atakuje głównie rośliny z rodzaju Beta, ale może również infekować inne gatunki, takie jak komosa biała.

Rozwojowi chwościka buraka sprzyjają ciepłe i wilgotne warunki. Optymalna temperatura dla wzrostu Cercospora beticola wynosi od 22°C do 30°C, przy wysokiej wilgotności powietrza (90-95%).Długotrwałe zwilżenie liści, spowodowane np. rosą czy deszczem, sprzyja kiełkowaniu zarodników i infekcji.

Pierwsze objawy pojawiają się na starszych liściach w postaci małych, okrągłych plam o średnicy 2-5 mm. Plamy te mają jasnoszary środek otoczony czerwonobrązową obwódką. W miarę rozwoju choroby plamy wysychają, a tkanka zamiera i wykrusza się, pozostawiając charakterystyczne dziury w liściach. Silnie porażone liście żółkną, więdną i przedwcześnie opadają, co obniża efektywność fotosyntezy i może prowadzić do znacznych strat w plonie. W odpowiedzi na utratę liści, roślina stara się odbudować aparat asymilacyjny, co wiąże się z wykorzystaniem zgromadzonych w korzeniu rezerw cukru. To zjawisko skutkuje obniżeniem zawartości sacharozy w korzeniach buraka.