Brunatna plamistość liści buraka, wywoływana przez Ramularia beticola, jest chorobą grzybową atakującą buraki cukrowe i ćwikłowe (Beta vulgaris). Choroba ta prowadzi do powstawania plam na liściach, co może skutkować obniżeniem efektywności fotosyntezy, a w konsekwencji spadkiem plonów i jakości korzeni buraka. Występuje głównie w rejonach o umiarkowanym klimacie, gdzie warunki sprzyjają rozwojowi patogenu.​

Ramularia beticola to grzyb należący do rodziny Mycosphaerellaceae. Patogen ten zimuje na resztkach roślinnych pozostawionych na polu po zbiorach, co stanowi główne źródło infekcji w kolejnym sezonie wegetacyjnym. Zarodniki konidialne grzyba są rozprzestrzeniane przez wiatr i deszcz, co umożliwia infekcję nowych roślin. Grzyb infekuje głównie starsze liście, ale w sprzyjających warunkach może atakować również młodsze tkanki.

Optymalne warunki dla rozwoju Ramularia beticola to umiarkowane temperatury oraz wysoka wilgotność powietrza. Patogen rozwija się najintensywniej w temperaturach w zakresie 17-20°C, przy wilgotności względnej powietrza powyżej 95%. W takich warunkach zarodniki grzyba kiełkują i infekują liście, prowadząc do pojawienia się objawów chorobowych. Choroba najczęściej pojawia się w późniejszych stadiach rozwoju roślin, ale może wystąpić wcześniej, jeśli warunki są sprzyjające.

Pierwsze objawy brunatnej plamistości liści buraka pojawiają się na starszych liściach w postaci nieregularnych, jasnobrązowych plam o średnicy od 4 do 7 mm, otoczonych ciemniejszą, czerwonobrązową obwódką. W miarę rozwoju choroby plamy mogą się powiększać i zlewać, prowadząc do nekrozy i obumierania liści. W warunkach wysokiej wilgotności na powierzchni plam mogą pojawiać się białe naloty, będące skupiskami zarodników grzyba. Choroba może być mylona z plamistością liści wywoływaną przez Cercospora beticola, jednak plamy Ramularia beticola są zazwyczaj większe, jaśniejsze i mają bardziej nieregularny kształt.