Bakteryjna plamistość liści buraka to choroba wywoływana przez bakterię Pseudomonas syringae, która atakuje liście buraków, powodując powstawanie charakterystycznych plam. Choroba ta występuje głównie w regionach o umiarkowanym klimacie i może prowadzić do znacznych strat w plonach, szczególnie w uprawach buraka cukrowego (Beta vulgaris subsp. vulgaris). Jest to choroba polifagiczna, co oznacza, że patogen może atakować również inne rośliny uprawne i dzikie, jednak największe zagrożenie stanowi dla buraka.

Pseudomonas syringae pv. aptata to bakteria glebowa, która zimuje w glebie oraz na resztkach roślinnych. Źródłem infekcji są najczęściej cząsteczki gleby przemieszczane na liście podczas opadów deszczu lub gradu. Bakteria wnika do rośliny przez naturalne otwory, takie jak aparaty szparkowe, oraz przez uszkodzenia mechaniczne powstałe w wyniku żerowania szkodników (np. pchełki, śmietki) lub działania czynników atmosferycznych. ​Rozprzestrzenianie odbywa się głównie za pośrednictwem wody (deszcz, irygacja) oraz kontaktu między roślinami. Bakteria może być transportowana na duże odległości przez wiatr i owady.

Patogen najlepiej rozwija się w warunkach wysokiej wilgotności względnej (powyżej 85%) i umiarkowanych temperatur (15-25°C). Długotrwałe zwilżenie liści sprzyja namnażaniu się bakterii i infekcji. Infekcja może rozwijać się bardzo szybko w sprzyjających warunkach – pierwsze objawy mogą pojawić się już kilka dni po zakażeniu. Choroba najczęściej występuje w okresach deszczowych lub przy intensywnym nawadnianiu, wiosną, przed zwarciem międzyrzędzi. Rzadziej obserwowana jest w późniejszych fazach wzrostu roślin. W okresach ciepłej i suchej pogody rozwój choroby jest hamowany, a uszkodzone tkanki mogą się regenerować.

Na liściach pojawiają się drobne, wodniste plamy o średnicy 1-3 mm, następnie plamy powiększają się, przybierając brunatny kolor z chlorotyczną obwódką. W zaawansowanym stadium mogą zlewać się ze sobą. W wyniku infekcji dochodzi do nekrozy tkanek liściowych, co prowadzi do ich przedwczesnego zamierania. Objawy mogą pojawiać się już kilka dni po infekcji, szczególnie podczas wilgotnej pogody. Najbardziej widoczne są na starszych liściach. Choroba prowadzi do osłabienia rośliny, zmniejszenia powierzchni asymilacyjnej liści oraz obniżenia jakości i ilości plonu korzeni buraka.